Wednesday, April 6, 2016

තීරණය...

සමහර ලෙඩ්ඩු කොච්චර අමාරු වෙලා ආවත් හරි විස්තරයක් කියන්නේ නෑ. මං මේ කියන්න හදන්නේ සිහිසුන් ලෙඩ්ඩු ගැන වත් මානසික මට්ටම වෙනස් වෙච්ච ලෙඩ්ඩු ගැන වත් නොවෙයි. හොඳ සිහියෙන් ඉන්න ලෙඩ්ඩු ගැන...

තමන්ගේ ම අනුවණ වැඩ හන්දය අසනීපෙ උපරිමේට ම වැඩි කර ගත්තු ගොඩක් ලෙඩ්ඩු බොහෝ වෙලාවට දොස්තර මහත්තයට තමන්ගේ ඇත්ත අසනීපෙ, ඇත්ත රෝග ලක්ෂණ මොකක්ද කියන එක කියන්නේ නෑ. කොහොම හරි කොළේ වහන්නයි බලන්නේ. ලැජ්ජාව මේකට තවත් හේතුවක්

ලෙඩ කොහොම කිව්වත් එයාව පරික්ශා කරලා බැලුවට පස්සේ මෙයාගේ අසනීපෙ මොකක්ද කියන එක ගැන ඉඟි ටිකක් දොස්තර මහත්තයට හම්බවෙනවා. ඊට පස්සේ තමයි විශේෂ පරීක්ෂණ එහෙම නියම කරන්න ඕනි නම් එහෙම කරලා එහෙම බෙහෙත් ටික දෙන්නේ... ගොඩක් වෙලාවට ලෙඩාට සනීප වෙනවා.

ඒත් සමහර වෙලාවට අවාසනාව කියන එක ලෙඩාගේ පැත්තටත් කරකැවෙනවා. මේ එහෙම කෙනෙක් ගැන කතාවක්...

මෙයා අවුරුදු 55ක කාන්තාවක්. ඇවිත් හිටියේ තමන්ගේ දුවත් එක්ක. ඒ වෙනකොට මේ ලෙඩා හොඳට කතා කරනවා. මෙයාට හුස්මගන්න අමාරුයි ලු. ඉතින් ඉක්මනට ම ලෙඩාව පරික්ෂා කරලා බලපු දොස්තර මහත්තයා මෙයාට දුම් අල්ලලා (nebulize කරලා) වැඩි හොඳට කියල මෙයාව HDU එකට එහෙමත් නැත්තම් (   ) එකට දැම්ම. හදිසි සීනි පරික්ෂවකුත් කළා (Random Blood සුගර්). මෙයාට සීනි 540ක්. මුත්‍රා පිටකරන එක අමාරුයි කියපු හන්ද මුත්‍රා බටේකුත් ඇතුල් කළා. එතැනදී තමයි අපි දැක්කේ මුත්‍රා වෙනුවට සැරව පිටවනවා කියල.

කියන්න අමතක උණා. මේ ලෙඩාට දියවැඩියාවට ඉන්සියුලින් ගන්න කෙනෙක්. මෙයාලට අවුරුද්දක විතර ඉඳන් ආර්ථික ප්‍රශ්න වගයක් ඇවිත්. ඉතින් අන්තිම මාස දෙක තුනේදී හරියට ඉන්සියුලින් අරන් නෑ. ඒ මදිවට පහුගිය සතිය පුරාවට ම මෙයා එක ඉන්සියුලින් ෂොට් එකක් වත් අරගෙන නෑ . ( රජයේ රෝහල් වෛද්‍ය සායන වලින් නොමිලේ ඉන්සියුලින් නිකුත් කරන බව මා මෙහිදී සඳහන් කල යුතුයි.) ඇයි ආණ්ඩුවේ ඉස්පිරිතාලෙන් ඉන්සියුලින් ගත්තේ නැත්තේ කියල අහනකොට මෙයා බිම බලාගත්ත.

තවත් එකක්. මෙයාට දැන් අවුරුදු 5ක විතර ඉඳන් කොන්දේ කැක්කුමක් තිබිල. මේ ලෙඩා ඔයා නම් ඔබ චැනල් කරන්නේ කොයි ශේත්රයේ විශේෂඥ වෛද්යතුමෙක් ද ?  මෙයාල ගිහින් තිබුනේ ස්නායු ශල්‍යවෛද්යතුමෙක් ලඟට. ඔහුගේ නියමයෙන් සිදුකරපු MRI පරීක්ෂණයෙන් කොඳු නාරටියේ අව්ලක් කියල හොයාගෙන තිබුන. ඉතින් මෙයා ඔහු නියම කළ වේදනා නාශක සහ steroid බෙහෙතුත් බිබී ඉඳල තියන්නේ.

steroid බෙහෙත් දිගු කලක් භාවිතය නිසා ඇඟට විෂබීජ ඇතුල්වීමට අධික අවධානමක් ඇති වනවා. නමුත් ඇතැම් අවස්ථාවල මෙම බෙහෙත් නැවත්වීම ද සිදු කල නොහැක්කක්.

දැන් ඉතින් අපි ආයෙම අපේ වාට්ටුවට එමු.

ලෙඩා HDU එකට දාල වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ, මෙන්න ලෙඩා arrest උණා. ඒ කිව්වේ ස්වසන පද්ධතියයි රුධිර සංසරණ පද්ධතියයි ක්‍රියාවිරහිත උණා. අපි ඉක්මනටම ලෙඩාට කෘතීම ස්වසනය දෙන්න පටන් ගත්ත. විනාඩි 10කට විතර පස්සේ ලෙඩා ගොඩ ආව. බලාගෙන ඉඳල හරියන්නේ නැති හන්ද ලෙඩාව ඉක්මනටම ICU එකට ට්‍රාන්සර් කරා. එහෙදි ආයෙමත් ලෙඩා arrest  වෙලා... එයාලත් කෘතීම ස්වසනය දීල. ඒත් මේ පාරනම් අවාසනාව කියන එක ලෙඩාගේ පැත්තට කරකැවිල. උදේ හොඳට හිටපු ලෙඩා දවල් 2ට විතර අපෙන් සමු අරන් යන්න ගියා...

දැන් තමයි කතාවේ හොඳම හරියට එන්නේ...

මියයන්න ඇත්තට ම බලපාපු හේතුව හොයන්න ලෙඩාට මරණ පරීක්ෂණයක් කළා... මෙයාගේ වම් පැත්තේ වකුගඩුව වෙනුවට එතන තිබ්බේ හරියට මොකක්ද කියල හිතාගන්න බැරි වකුගඩු දෙකක් විතර ලොකු දෙයක්. මේක කපල බැලුවාම ඒක තනිකරම සැරව වලින් පිරිලා තිබුන. වකුගඩුවක ලක්ෂනත් සුළුවෙන් හරි ඉතිරි වෙලා තිබ්බ. මේ වගේ තත්ත්වයක දී මුත්රාත් සමඟ සැරව පිට වන එක අනිවාර්ය දෙයක්. ඉතින් මේ රෝගියා මුත්‍රා පිටකරන කොට මේක දකින එකත් අනිවාර්ය දෙයක්. අපේ මේ ලෙඩා නම් අපිට මේක කිව්වෙත් නෑ කලින් වෙන කව්රුහරි දොස්තර මහත්තයෙක් ට කියලත් නෑ.

මේ ලෙඩා කරපු තව මෝඩ වැඩක් තමයි කොන්දේ කැක්කුමට හොඳ, ස්නායු ශල්‍යවෛද්යවරයෙක් චැනල් කරන එක කියල හිතපු එක. කොන්දේ කැක්කුම කියද්දී අපි හැමෝටම හිතෙන දේ තමයි කොඳු නාරටියේ තමයි අවුල කියන එක. ඒත් මෙතැනදී කියන්න ඕනි වැදගත් ම දේ තමයි කොඳුනාරටිය සම්බන්ද නොවන බොහොමයක් හේතු හන්දත් කොන්දේ කැක්කුම එන්න පුළුවන් කියන එක. මුත්‍රා අමාරුව කියන්නේ කොන්දේ කැක්කුමක් එන්න බලපාන කොඳු නාරටිය සම්බන්ධ නොවන එක හේතුවක්.

ඉතින් එතකොට කොන්දේ කැක්කුමක් තියනවනම් ඔබ අනිවාර්යන්ම යන්න ඕනි කායික රෝග විශේෂඥ වෛද්යතුමෙක් ළඟට. ඔහු තීරණය කරවි ඔබට මොන හේතුව හන්ද ද කොන්දේ කැක්කුමක් ඇවිත් තියෙන්නේ කියල. වෙනත් වෛද්‍යවරයෙක් වෙතට යොමු කරන්න අවශ්‍ය නම් පමණක් ඔහු එය සිදුකරාවි.

දියුණු රටවල නම් විශේෂඥ වෛද්‍යවරයෙක් චැනල් කිරීම ආවාට ගියාට සිදු කල නොහැකියි. සාමාන්‍ය වෛද්‍යවරයෙක් යොමුකිරීම සිදුකළ කල විට පමණයි  ඔබට වී.වෛද්‍යවරෙක් හමුවිය හැක්කේ. වෛද්‍ය විද්‍යාව යනු කිසිවෙකුටත් සිතාගත නොහැකි පුළුල් පරාසයකට විහිදී යන්නක්. මේ පරාස සියල්ල ගැන දැනගැනීම එක අයෙකුට ඉතා අසීරු කටයුත්තක් (කළ නොහැකි කටයුත්තක්). ඒ හේතුව නිසාමයි එක එක ශේස්ත්‍ර සඳහා වී.වෛද්‍යවරුන් බිහිවී ඇත්තේ. ඉඳින් මේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් තම ශේෂ්ත්රයේ පමණක් දිගු කලක් තිස්සේ කටයුතු කිරීම නිසා ඔවුන් අනෙකුත් ශේස්ත්‍ර ගැන දන්නේ අල්ප වශයෙන් (මතක තිබෙන්නේ අල්ප වශයෙන්). සියලුම ශේස්ත්‍රයන් හි ලෙඩුන්(ළමා, කායික රෝග, ප්‍රසව හා නාරිවේද, වැඩිහිටි, ආදී) පළමුව පැමිණෙන්නේ  සාමාන්‍ය වෛද්‍යවරයෙකු වෙත බැවින් ඔහුට මේ සියලුම ශේස්ත්‍රයන් හි සාමාන්‍ය අවබෝධයක් තිබෙනවා. ඔහුට රෝග විනිශ්චයකට එළඹීමට නොහැකි නම් යොමු කල යුත්තේ කුමන වෛද්‍යවරයෙක් වෙතට ද යන්න ගැන අවබෝධයක් ද ඔහුට තිබෙනවා.  එවිට ඔබගේ රෝග විනිශ්චය මඟ හැරීමට ඇත්තේ අල්ප අවස්තාවක්. මේ හේතුව නිසයි සාමාන්‍ය වෛද්‍යවරයෙකුගේ යොමු කිරීම මත පමණක් ම බටහිර රටවලදී වී.වෛද්‍යවරයෙකු හමුවිය හැක්කේ.

උදා: කොන්දේ කැක්කුම බලපාන හේතු විශ්ලේෂණය කරන සාමාන්‍ය වෛද්‍යතුමා එයට හේතුව මුත්‍රා පිළිඹඳ ප්‍රශනයක් නම් ඔබව මුත්රමර්ගය පිළිඹඳ වී.වෛද්යතුමෙක් හට යොමු කරවී. මේ යොමු කිරීම වෛද්‍ය විද්‍යාව පිලිම්බන්දව දැනුමක් තිබෙන අයෙකුට පමණක් කල හැක්කක්. එසේ නොමැති අයෙක් මෙය සිදුකල තමයි අපගේ කතා නායිකාව වගේ මුත්‍රා අමාරුවට ස්නායු ශල්‍යවෛද්‍යවරයෙක් වෙතට යොමු වන්නේ...

නමුත් ලංකාවේ මිනිසුන් හෙම්බිරිස්සවටත් ස්පෙෂලිස්ට් කෙනෙක් චැනල් කරන්න යනවා.. ඔබට යන්නම ඕනි නම් කායික රෝග පිළිඹඳ විශේෂඥ වෛද්යතුමෙක් පමණක් හමුවන්න කියන එක විශේෂයෙන් ම කියන්නම්.

ඒ කතාව පැත්තකින් තියමු. ඔබ සීනි අහුරක් මේසයක් මතට හලා බලන්න. විනාඩි කිහිපයකින් කුඹි ගුලක් ම එතන ඉඳීවි. දියවදියාවත් මේ වගේ. හරියට පාලනය කරගත්තේ නැත්තම් අහක යන විෂබීජ සේරම ඇඟ ඇතුලේ.

ඉතින් අපි ආයෙම අපේ රෝගියා දෙසට හැරෙමු. මැයට දියවැඩියාව වැළඳී පසුකලෙක නැවතත් රෝගී වන්නේ කොන්දේ කැක්කුමක් සමගින්. එහිදී ඇය තීරණය කරන්නේ ස්නායු ශල්‍යවෛද්‍යවරයෙක් හමුවිය යුතු බව. ඔහු සිදු කරන MRI  පරීක්ෂණයෙන් ඇගේ කොඳු ඇට පෙලේ අවුලක් හමුවනවා. මෙයට නියම කරන steroid බෙහෙත් නිසා මැගේ ශරීරයට විෂබීජ ඇතුල්වීමට අධික අවදානමක් ඇති වෙනවා. මේ අතරේ ඇයට දියවැඩියාව සඳහා හරි හැටි බෙහෙත් ගැනීම මග හැරෙනවා. එවිට ඇය විෂබීජ සඳහා අධික ලෙස නිරාවරණය වෙනවා. මුත්‍රා මාර්ගය ආසාදන ඇති වන මුලික ස්ථාන වලින් එකක්. ඇයටත් මුත්‍රා මාර්ගයේ ආසාදනයක්  ඇති වනවා.. ඇය මුත්‍රා දැවිල්ල ගැන කා සමඟවත් පවසන්නේ ද නැත. සමහර විට කොඳු ඇටපෙලේ අවුලට දෙන වේදනා නාශක නිසා මැය මුත්‍රා දැවිල්ල  හඳුනාගන්නට නැතුව ඇති. නමුත් ඇය මුත්‍රා සමඟ සැරව පිටවනවා දැක්කත් එය කිසිවෙකුට පවසන්නේ නැහැ. කාලයත් සමඟ මේ විෂබීජය ශරීරය පුරා ඔඩු දුවනවා. එවිටයි ඈ හුස්මගැනීමේ අපහසුවෙන් රෝහල් ගතවන්නේ... නමුත් එවිට කිසිදු බෙහෙතකට ප්‍රතිචාර නොදක්වන තරමට විෂබීජය ශරීරය දුර්වල කොට අවසානයි.

Friday, November 20, 2015

පදික වෙළෙන්දා සහ දියණිය...

ඔබ මහනුවර අවට කෙනෙක් ද? මේ කොතනද කියල හඳුනාගන්න පුළුවන් ද? ඔබ වසර දෙකකින් පමණ මහනුවර නගරයට පැමිණ නැති නම් එක් වරම ඔබට මේ කොහේ දැයි සිතාගන්නට අසීරු ඇති. මේ මහනුවර ගුඩ්ෂෙඩ් බස් නැවතුම් පොලේ සිට ඔරලෝසු කනුව වෙතට ඇති මාතලේ දුම්රිය මාර්ගය දෙපස කොටසයි. දැන් මෙහෙම තිබුණට මෙතන ඉස්සර නම් තිබුනේ හතු පිපෙන්නා වගේ අක්‍රමවත් ව ඉදි කරපු පදික වේදිකා කඩ පේලියක්. මිනිස්සු අතරේ තෙරපි තෙරපි මේ කඩ කාරයොන්ට හොදවයින් බැන බැන මේ හරහා ගියපු හැටි මට තාම මතකයි. ඔබටත් මතක ඇති. ඉතින් අද ඒ කඩ පේළිය එතැන නැහැ. මේවා ඉවත් කරලා වසර දෙකකට විතර පස්සේ ඔතන සාප්පු සංකීර්ණයක් හැදුණා. අර පදික වෙළෙන්දෝ ටික දැන් ඉන්නේ එතැන. හැබැයි ඉස්සර තරම් නම් අදායම් නම් නැතුව ඇති.

ඉතින් ඒ කතාව පැත්තකට තියල අද කතාව වෙතට හැරෙමු.

ඈ වයස 19 ක ඉතා රූමත් තරුණියක්. ඇවිත් හිටියේ හදිසි අනතුරු වාට්ටුවකට. මෙයා තාත්තාගෙන් ගුටි කාල. පරික්ෂා කරල බැලුවාම ඇඟ හැම තැනම වගේ තුවාල කැළැල් විසිරිලා තිබුණ.

ඉතින් ඇයි මේ තාත්ත තමන්ගෙන රත්තරන් දුවට මෙහෙම කරදර කරන්නේ...?

මේ තාත්ත අර මං කලින් කියපු කොච්චි පාර අයිනේ හිටපු පදික වෙළෙන්දෙක්. ඒ දවස්වල මෙයාලට හොඳ ආදායමකුත් තිබිල. සතුටින් ජිවත් වෙලා. ඒත් නගර සංවර්ධනයයි පදිකයන්ට පහසුවක් වෙන්නයි කියල මේ කියන පදික වේදිකාව කඩල දැම්මයින් පස්සේ අර තාත්තට තමන්ගේ රස්සාව කරගන්න තැනක් නැති වෙලා. දැන් දැන් මෙයාලට අග හිඟ කම් එන්න පටන් අරන්. මේ ළමයාගේ අම්ම රට ගිහින්. තාත්ත දුක් කරදර අමතක වෙන්නත් එක්ක හවසට හවසට බොන්න පටන් අරන්. එහෙම බීගෙන එන හවස් වරුවට අර ගෑණු ළමයාගේ මොකක් හරි වැරද්දක් හොයාගෙන හොදටම ගහනවලු.

කොහොම හරි ටික දවසකට පස්සේ මේ ළමයාගේ තාත්ත ගෙන්නලා අවවාද කරලා පොලිස් පොතේ අස්සනුත් කරලා දෙන්නම ගෙදර යැව්වා. හැබැයි මේ තාත්තට තාම රස්සාවක් නම් නෑ. අර සාප්පු සංකීර්ණය හැදෙන පාටක් පේන්නත් නෑ. ගෙදර යන්න බෑ කියා කියා අඩ අඩ ගියපු මේ සුන්දර තරුණිය ගැන ආරංචියක් අපිට ආයෙම අවෙත් නෑ.

සොඳුරු රුව ඇති
තවම නිකැළැල්
හිරිමල් යෞවන

අද කොතැනක සිටි ද
කුමක් කරත් ද
මම නම් නොදනිමි...

Tuesday, October 27, 2015

ලජ්ජා කාරී...

සමහර ලෙඩ්ඩු හරිම ලැජ්ජයි. එයාල දොස්තර මහත්තයාටත් ඇත්ත කියන්නේ අන්තිමම ම මොහොතේදී. මේ ඒ වගේ ලෙඩෙක් ගැන කතාවක්...

මෙයා මට මුණගැහෙන්නේ ප්‍රසව හා නාරි වේද වාට්ටුවකදී. ප්‍රසව කියන්නේ බබ්බු හම්බවෙන්න ඉන්න අම්මලා සිටින කොටස. නාරිවේද කියන්නේ කාන්තාවන්ට පමණක් සීමා වූ රෝගී තත්ත්වයන් සහිත ලෙඩුන් සිටින කොටස(ගර්භණිතාවය හැර)...

නාරිවේද කොටසේ වෛද්‍යවරයා ට පරික්ෂා කර බැලීමට සිටිනා ලෙඩුන් සිටි පෝලිමේ බොහොම අමාරුවෙන් මේ කාන්තාව වාඩි වෙලා ඉන්නවා. මෙයත් එක්ක පිරිමි කෙනෙකුත් ඇවිත් හිටිය. එක පාරටම මෙන්න මේ පිරිමි කෙනා මාත් එක්ක කතාවකට වැටෙනවා.

'පොඩි දොස්තර මහත්තයා මගේ නෝනට ගොඩක් අමාරුයි.'
'මොකක් වෙලා ද එයාට?'
'එයාගේ බද හොඳටම රිදෙනවලු.'

මං මේ කාන්තාව දිහා ආයෙත් සැරයක් බැලුව. ඇත්ත තමයි , මෙයා ලොකු අමාරුවකින් වගේ ඉන්නේ !

වාට්ටුව භාර කණිෂ්ඨ වෛද්‍යවරයා ළඟට දුවගෙන ගියපු මං මේ ලෙඩා ගැන ඔහුට කිව්වා.

එතුමා මේ කාන්තාව ගෙන් දැන් ප්‍රශ්න අහනවා.

'මොකක්ද ඔයාට තියන අමාරුව?'
'මගේ බඩ හොදටම රිදෙනවා මහත්තයෝ'
'එහෙනම් නගින්න බලන්න ඇඳට...'

පරික්ෂාවෙන් පස්සේ වෛද්‍යතුමාගේ මූණ අමුතු විදියට වෙනස් උණා.

මල්ලි මේ ගෑණි ට බබෙක් හම්බවෙන්න ඉන්නේ. අමාරුයි කියල කියල තියන්නේ විලි රුදාවට. තව පැයක් යන්න කලින් බබා හම්බ වෙයි ගොඩක් වෙලාවට.

පරික්ෂා කරලා බලනකන් ම තමන් ප්‍රෙග්නන්ට් කියල  මේ ලෙඩා වචනයක් වත් කිව්වේ නෑ. හොඳ වෙලාවට ලේබර් රූම් එක ළඟ පාතක තිබුනේ. ලේබර් රූම් එකට දාල පැය භාගයක් යන්නත් කලින් මේ කාන්තාව පිරිමි දරුවෙක් ප්‍රසුත කළා.

මේ කාන්තාව ළඟ එයාගේ ගර්භණි කාලයට අදාළ සායනික වාර්තා සහ විශේෂ පරීක්ෂණ වාර්තා මුකුත් ම තිබුනේ නෑ. පස්සේ අහල බලපුවාම කිව්වා එයා ක්ලිනික් එකකට වත් ගියේ නෑ කියල. ඒ මොකද කියල අහපුවාම මෙයා බිම බලාගත්ත.

හොඳ වෙලාවට හැමෝගෙම වාසනාවට කිසිම කරදරයක් නැතුව මේ අම්ම නිරෝගී දරුවෙක් බිහි කළා. හදිස්සියෙවත් සංකුලතාවයක් එහෙම ආවනම් ගොඩක් වෙලාවට මේ අම්මගේ ජීවිතේට උනත් හානියක් වෙන්න ඉඩ තිබ්බ. ඒ මේ අම්මගේ රෝග විස්තර, ගර්භණි සමය ගැන කිසිම විස්තරයක් අපි දන්නේ නැති හන්ද...

ඉතින් අන්තිමට කියන්න තියන්නේ ඔබත් දොස්තර මහතෙකු හමුවට යනවනම් සියල්ල නොසඟවා පවසන්න කියන එකයි.

Saturday, September 12, 2015

මිනිස් මොළයේ ඇති වන ලේ ගෙඩි - Brain (Cerebral) Aneurysm

මේ කාන්තාවට අවුරුදු 58ක් විතර ඇති. මෙයා දැන් අවුරුදු විස්සක් විතරම අධික රුධිර පීඩනයට හෘද රෝග පිළිබඳ විශේෂඥ වෛද්‍යතුමෙකුගෙන් බෙහෙත් ගන්නවා. ළඟදී ඉඳන් මෙයාට තද හිසේරදයක් ඇවිත්. පෙනඩෝල් ගත්තට අඩු වෙනවලු. ආයෙම ටික දවසකින් මතුවෙනවලු. මෙයා වැඩිය ගණන් අරන් නෑ.
මාසෙකට විතර පස්සේ මෙයාට එක පාරටම සිහිය නැති වෙලා. එයා ගියපු රජයේ මහරෝහලෙන් හිසේ CT පරීක්ෂණයක් කරලා. මොළේ ලේ නහරයක් පුපුරළලු.   ස්නායු ශල්‍යවෛද්‍යතුමෙක් ළඟට යොමු කරාට පස්සේ එතුමා මෙහෙම කියල.

මේ ලෙඩාගේ ලේ ටික අයින් කරන්න ඔලුව කැපුවොත් අනිවාර්යයෙන්ම ලේ ගිහිල්ලම ලෙඩා විනාඩි පහක් විතර ඇතුලත මැරෙනවා.  ඔයාල අපහු ගිහින් පිරිත් ටිකක් දාල තියන්න. අපිට කරන්න වෙන කිසිම දෙයක් නෑ.

මෙයාල සල්ලි තියන කට්ටියක්. කොළඹ ලොකුයි කියන පුද්ගලික රෝහලකට ගිහින්. එහෙදි මෙහෙම කියල.

ඇඩ්මිට් වෙන්න මට ඕක හොඳ කරන්න පුළුවන්.

ටික දවසක් මේ කියන පුද්ගලික රෝහලේ ඉඳල. අන්තිමට උනේ ලොකු බිලක් ආපු එකයි මේ ලෙඩා මරුතුරුලට ගියපු එකයි විතරයි.


විශේෂයෙන්ම කියන්න ඕනි දේ තමයි පුද්ගලික රෝහල් වල ලබාදෙන සේවාවන් ඊටත් වඩා හොඳින් ඇතැම් මහ රෝහල් වල නොමිලේ ම සිදු වෙනවා. මා ඔබට බයිපාස් එකක් කිව්වොත් ඔබට පළමුව මතක් වෙන්නේ කොහෙද ?? පුද්ගලික රෝහලක් නේද? ඔබ දන්නවාද ඔබ දන්නවාද කොළඹ ජාතික රෝහල, මහනුවර මහරෝහල ආදී මහරෝහල් කිහිපයක මේ කියන බයිපාස් සැත්කම් සැමදාම වාගේ නොමිලේ සිදුවන බව? එකම දේ තමයි රජයේ රෝහල් වල පොරොත්තු ලේඛණය ඇතැම් විට අවුරුදු ගණන්. එතකොට බොහෝ පුද්ගලික රෝහල් වල බිල ගිනි ගණන්.

දැන් බලමු මොකක්ද මේ ලේ නහර පුපුරා යාමේ තත්ත්වය කියල. වතුර බටේක එක තැනක ඝනකම අඩුවී සියුම් උනොත් මොකද වෙන්නේ? අර වතුර පාරේ පෙෂර් එකට මෙතන තවත් තුනී වෙලා බටේ පිම්බෙන්න වගේ පුළුවන්. තවත් ටික කාලයක් ගියාට පස්සේ  වතුර ලීක් වෙන්නත්  බලනවා නේද?

මේ දේම අපේ මොළයේ අභ්‍යන්තර ලේ නහර වල සිදු උනොත් අපි එකට කියන්නේ Brain (cerebral) aneurysm එකක් එහෙමත් නැත්නම් මොළයේ රුධිර නාල වල ඇතිවන ගෙඩි තත්ත්වයක් කියල. මිට අමතරව ප්‍රධාන රුධිර නාල වලත් මේ කියන Aneurysm(ගෙඩි) තත්ත්වය සුලබව දකින්න පුළුවන්.

දැන් බලමු Aneurysm වලට හේතු වෙන්නේ මොනවාද කියල.
සමහර අයට ආරෙට එන්න පුළුවන්.
සමහර විට උපතින්ම මේවා පිහිටා තියෙන්නත් පුළුවන්.
කාන්තාවන්ට වගේම කළු ජාතික අමෙරිකනුවන්ටත් මේ තත්ත්ව ඇතිවෙන්න තියන හැකියාව වැඩිලු.

අධික රුධිර පීඩනය තියන යට මේ කියන තත්ත්වය ඇතිවෙන්න ලොකු හැකියාවක් තියෙනවා.
ඒත් එක්කම කොලෙස්ටරෝල් තියෙනවනම් මේ හැකියාව තවත් වැඩි වෙනවා.
දුම් පානය කරනවානම් මේවා පුපුරයමේ හැකියාව ඉහලයි.

අපේ ලෙඩාට මේ දේ ඇවිත් තිබුනේ අධික රුධිර පීඩනය හන්ද...

රෝග ලක්ෂණ ගැන කිව්වොත්,
   අපේ මොළයේ එක එක තැනින් වෙන්නේ එක එක වැඩ. ඉතින් මේ තත්ත්වය තියන තැන සහ  අනුව රෝග ලක්ෂණ වෙනස් වෙන එක අනිවාර්යයෙන්ම වෙනවා.

එහෙත්,
         අධික හිසරදය,
         වමනය / ඔක්කාරය,
         බොඳවී පෙනීම
                      වගේ දේවල් නම් හැමෝටම වගේ එනව.

ඒ පුපුරන්න කලින්. පිපිරුවට පස්සේ.

      ක්ෂණිකව ඇතිවන
                    අධික හිසරදය,
                    වමනය
                    වලිප්පු තත්ත්ව (ෆිට් එක )
                                       වගේම
                     

                        රෝගියා සිහි මුර්ජවිම සිදු වෙන්න පුළුවන්.



ඉතින් ඔබටත් අධික රුධිර පීඩනය තියෙනවා නම් අඩු වෙන්නේ නැති හිසේ කැක්කුමක් තියනවනම් අපේ ලෙඩා වගේ ගෙදරට වෙලා පැනඩෝල් බිබී ඉන්නේ නැතුව හැකි ඉක්මනින් වෛද්‍ය උපදෙස් පතන්න කියන එක තමයි අන්තිමට කියන්න තියන්නේ.




මොළය ඇතුලට ලේ ගොස් ඇති ආකාරය
රුධිර නාලයක ඇතිවූ Aneurysm හෙවත් ගෙඩියක් 

Saturday, June 20, 2015

මඟ තොටේ දී හමුවූ පරණ ලෙඩා...

මං මේ ළඟදි දවසක් පන්සලකට ගියා... ගෙදර ඉඳන් ආපු නැති හන්ද අතේ මල් පහන් හදුන්කුරු මුකුත් තිබ්බේ නෑ. එහෙම පන්සල් යන්න මොකක්දෝ වගේ හින්ද පාර අයිනේ තිබ්බ මල් විකුණන stall එකක් ලඟට ඇවිදන් ගියා...

අනේ මහත්තයෝ අපෙනුත් මල් ගන්න එන්න...

අවුරුදු 35ක් වගේ පෙනුමක් තියෙන අක්ක කෙනෙක් බැගපත් වෙනවා. පෙනුමෙන් නම් ජිවන ගමන ඉදිරියට රැගෙන යන්න උපරිමේටම කට්ට කනවා වගේ... 
මේ ගිනි ගහන අව්වේ පිච්චි මල් විකුණන එක ලේසි වැඩක් යැ..

"මේ මිස් මට දැකල පුරුදුයි වගේ..." මට නිකන්ම කියවුණා...
"එකනේ මටත් මේ මහත්තයව හොදට දැකල පුරුදුයි වගේනේ..."
"ළඟදි ඉස්පිරිතලේකවත් හිටියද???"
"අහ මේ අපේ doctor නේ. දැන් අපේ දුවට හොදටම හොදයි."

එතකොට මේ කාන්තාව ගැන චායාවක් වගේ මතක සටහනක් හිතේ ඈත කොනක ඇඳිලා ගියා.
අපි ළමා රෝග ඇපොයිමන්ට් එක කරන දවස් වල මේ අම්මයි දුවයි අපේ වාට්ටුවේ නතර වෙලා හිටිය. මොකටද aaවේ කියන්න නම් හරි හැටි මතකයක් නෑ. ඒත් දුවට හොදටම හොඳවුණා කියල නම් මතකයි.

කොහොම කොහොම හරි ආගිය විස්තර කතා කරන අතරේ පහන් දෙකකුයි, මල් පර්සලයකුයි හඳුන්කුරු පෙට්ටියකුයි ගත්ත.

අපිව හොඳ කරපු මහත්තයගෙන් කොහොම සල්ලි ගන්නද. කියපු මෙයා සල්ලි ගන්න බෑ ම කියනවා...
එයා එහෙම බෑ කියන්නේ අවංකවමයි කියන එක මුණ දිහා බලද්දිම තේරෙනවා.

තාම medical student ල වෙන අපි ගැන, ලෙඩ හොඳ කරගත්තු මෙයාලගේ හිතේ තියන ගෞරවය, පැහැදීම දැකල මං කොච්චර වාසනාවන්තද කියල හිතුන.

මේ කතාව මෙහෙම ලියන්න හිතුනේ මඟ තොටේදී හමුවූ පරණ ලෙඩෙක් ගැන බ්ලොග් ලියන තවත් අපේම සහෝදරයෙක් ලියපු පොස්ට් එකක් දැකල.

එකත් කියවලම යන්න. මෙන්න ලින්කුව...


Saturday, May 30, 2015

Medical Student කෙනෙක්ගේ දවසක්...

හදිසියේම අප විශේෂඥ ශල්‍යවෛද්‍යතුමන්ගේ ජංගම දුරකතනය වෙත කෙටි පණිවුඩයක් පැමිණෙයි.

Wife : I'm going to London for an office tour. What do u want from there???
Husband : I want a British girl... :-P
After two weeks the wife returns...
Husband : did u bring???
Wife : yes. Wait for nine months... :-P

ඊට පැය 17කට පමණ පෙර...

වේලාව - උදෑසන 4.30 යි.

එතකොට මට හොඳටම නින්ද ගිහින් තිබුණේ. හදිස්සියේම අල්ලපු ඇඳේ හිටපු එකාගේ එලාම් එක වැදුන. ඌ නැගිට්ට. එලාම් එක ඔෆ් කරා. අයෙ බුදිය ගත්ත. මටත් අයෙම නින්ද යාගෙන ආව විතරයි අරුගේ එලාම් එක අයෙත් වදින්න ගත්ත. බැලින්නම් ඌ ඒක ඔෆ් කරනවා වෙනුවට ස්නූස් කරලා. මට යක්ෂ කේන්තියක් ගියා. යකෝ බුදියන්න ඕනි නම් එලාම් නොතිය ඉඳපන්. මට මූව මරන් කන්න තරං කේන්තියි. කොහොම කොහොම හරි මට පහ හමාර වෙනකම් නින්ද ගියේම නෑ.
කියන්න අමතක උණා අද අපේ ක්ලිනික් දවසක්. උදේ හත හමාර වෙද්දිවත් ක්ලිනික් එක ළඟ ඉන්න ඕනි. ඉතින් පහ හමාරට ඇඳෙන් බිමට බැස්ස මං මුණ හෝදන්න වැසිකිළි සංකීර්ණය පැත්තට ඇවිදන් ගියා. මගුලයි. ඊයේ ඇඳපුවා හේදුවේ නැනේ. අයෙ කාමරේට ගිහින් ඒ රෙදි ටිකත් අරන් ආපු මං රෙදි ටික හෝදලා දත් ටික මැදල රැව්ල කපල නාල (අනිත් ඒවත් කරගෙනම) එලියට ආව. රෙදිත් මැදගෙන ඒවා ඇඳගෙන කොහොමින් කොහොම හරි හොස්ටල් එකෙන් එලියට බහිනකොට වෙලාව උදේ 6.30යි. කැන්ටිමේ කෑම පෝලිමේ එහෙම ඉඳල කාල පාරට බහිනකොට එනකොට වෙලාව 7යි. හයියෙන් ආපු ලදරන් බස් එකකට දුවගෙන ගිහින් නැග්ග. ලෑල්ලට පාගල යන්න පුළුවන් උනේ ටික දුරයි. මෙන්න බ්ලොක් එකක්. කොහොමහරි හන්දියක් හන්දියක් ගානේ හිටපු පොලිස් රාලලට පින්සිද්ද වෙන්න කිලෝමීටර් හයේ දුර එන්න පැය භාගයකටත් වඩා ගියා...

විශේෂඥ වෛද්‍ය තුමා clinic එකට සැපත් වෙන්න කලින් එයා බලන්න නියමිත ලෙඩ්ඩු (ඒ කියන්නේ රතු නොම්බර) ටිකේ විස්තර අහගන්න ඕනි. ( හිස්ට්‍රි  ගන්න ඕනි ). ලංකාවේ ක්ලිනික් ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕනි නැනේ. සෙනග සූ ගාල. එෂ්කිසුස් මී කිය කියා ලෙඩ්ඩු ගොඩේ රිංග රිංග අංක අහ අහ අමාරුවෙන් හිස්ට්‍රි ටික ගත්ත. මහන්සි අරින්න හම්බුනේ නෑ මෙන්න විශේෂඥ වෛද්‍යතුමා ඇවිත්.
අපි හිස්ට්‍රි ගත්තු ලෙඩා විශේෂඥ වෛද්‍යතුමා ළඟට යද්දී අපිත් ඒ එක්කම යන්න ඕනි. ගිහින් හිස්ට්‍රි එක ඉදිරිපත් කරන්න ඕනි. ඊට පස්සේ එයා අහන ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන්නත් ඕනි. බඩේ වම්පස කැක්කුම්, දකුණු පස කැක්කුම්, පිට දිහාට පැතිරෙන කැක්කුම් අර කැක්කුම් මේ කැක්කුම් වගේම හර්නියා, අර්ශස් ගෙඩි වෙරිකොස් වේන් වගේ රෝග වගේම තයිරොයිඩ් ගෙඩි පියයුරු පිළිකා වගේ රෝග ගොන්නක් කරගහගෙන ආපු ලෙඩ්ඩු බොහොමයකගේ හිස්ට්‍රි අපි එදා ඉදිරිපත් කරා. අලුත් දේවල් ඉගෙන ගත්ත. දන්නා දේවල් තවදුරටත් මුවාත් කරගත්ත. ඒ වගේම වැරදි දේවල් කියපු වෙලාවට මදි නොකියන්න බැනුමුත් අහගත්තා. වෙලාව දහවල් 12ත් උනා. එක හමාර වෙද්දී ලෙක්චර් යන්නත් ඕනි. දනි පනි ගල ෆැකල්ටියට ආපු අපි ඉක්මනටම කෑම පෝලිමට සෙට් උනා.

"මුදලාලි පරිප්පුයි මැල්ලුමුයි නැති ෆුල් එකක් දෙන්න."

ඔයාල බලයි ඇයි ඒවා කන්න බැරිද කියල. මෙහෙමයි. කැන්ටිමේ බත් එක අඩු ගානට දෙන්න ඕනි හන්ද තුන් වේලටම පරිප්පු තියනවා... ඉතින් මේ අවුරුදු හතර පුරාවටම තුන් වේලටම පරිප්පු කාල ගෙදර ආපුවම වත් පරිප්පු කන්න හිතෙන්නේ නෑ... එච්චරටම අප්පිරියයි. මැල්ලුන් හදන්නේ අනික් මාලු උයන්න පොල් මිරිකුවට පස්සේ ඉතුරු වෙන පොල් කුඩු වලින්. ඉතින් මුදලාලිගේ මැල්ලුන් කන එක පරිප්පු කනවටත් වඩා අප්පිරිය දෙයක්.

කොහොමහරි දිවා භෝජනය වැළඳීමෙන් අනතුරුව ඉක්මනටම ලෙක්චර් හෝල් එකට ගියේ විනාඩි පහක් හරි නිදාගන්න ඕනි හන්ද. අද 4.30 වෙනකම්ම ලෙක්චර්ස්. පොඩ්ඩක් හරි නිදා ගත්තේ නැත්තම් ඉතින් 4.30 වෙනකම් තියෙන ලෙක්චර් හොද සිහියෙන්  අහන් ඉන්න වෙන්නේ නෑ. ලෙක්චර් යන අතරින් පතර පොඩ්ඩක් නින්දත් ගියා. පුළුවන් තරමක් අහගෙනත් හිටිය. කොහොමහරි 4.30 ත් උනා.

පුදුම සහනයක්. ඒත් පොඩි අවුලක්. ආයෙම හවස 6 වෙද්දී වෝඩ් යන්න ඕනි. ඒ මදිවට රෑ 10 වෙනකම් වාට්ටුවේ ඉන්නත් ඕනි. අද හදිස්සි අනතුරු රෝගීන් බාරගන්නේ අපේ වාට්ටුවට . ඒ වගේ දවසට වෛද්‍ය සිසුන් රෑ 10 වෙනකම් වාට්ටුවේ ගත කරන්න ඕනි.

නින්ද ගිහින් බයික් එකෙන් වැටිල තුවාල වෙච්ච අය, වහලේ උඩින් වැටිල උකුල් ඇට කඩා ගත්තු අය, පිච්චිච්චි අය, ඇපෙන්ඩික්ස්  වගේ විවිධාකාර ලෙඩ්ඩු මහා ගොඩක් එදා වාට්ටුවට ආව.

මේ අස්සේ එක්කනෙක් ඇවිත් කිව්වේ එයාගේ ඔලුවට පොල් ගෙඩියක් වැටුන කියල. කලන්තේ වගේ කියලත් කියනවා. පරික්ෂා කරලා බැලින්නම් චුටි සීරීමක් විතරක් තියනවා. පස්සේ බැලින්නම් වැටිල තියෙන්නේ පොල් ගෙඩියක් නෙවෙයි කුරුම්බැට්ටියක්. මෙහෙමත් ලෙඩ්ඩු. මෙයාල කියන දේවල් පොඩ්ඩක් වත් සුවර් නෑ. කතාව ඇත්තනම් CT පරීක්ෂණයක් කරන්න හිටියේ. අවධානය ගන්න කියල මෙයා කියන බොරු වලින් තව පොඩ්ඩෙන් මෙයා ප්‍රභල ඒ වගේම හානිකර CT කිරණ වලට ගොදුරු වෙනවා.

ඒ අස්සේ තව සේයා කෙනෙක් ඇවිත් හිටිය ඔලුවට රබර් බෝලයක් වැදුනයි කියල . හොදටම කලන්තේ වගේ කියලත් මෙය කියනවා. රබර් බෝල වැදිලා ඔච්චර දෙයක් වෙන්න පුලුවන්නම් මොනවා වෙන්න බැරිද... කොයි  එකටත් කියල තියන අමාරු වල හැටියට random blood sugar එකක් කරන එක හොදයි කියල හිතපු සීමාවාසික දොස්තර මහත්තය එක කරා.
සීයට 365 ට සීනි .

"ඔයාට කලින් සීනි තිබිල තියනවද?? සිනි වලට බෙහෙත් ගන්නවද??"
"නෑ මහත්තයෝ කලින් තිබිල නෑ."
"එහෙනම් රබර් බොලේ වැදිච්ච හන්ද වෙන්න ඇති ඔච්චර සිනි වැඩි වෙලා තියන්නේ"
"වෙන්න ඇති මහත්තයෝ"
ලෙඩෙක්ට හිනාවෙන එක වැරදියි නම් තමයි. ඒත් එහෙම කියද්දීම එතන හිටපු හැමෝටම බකස් ගල හිනා ගියා.
ඔය අතරේ තමයි අපේ විශේෂඥ වෛද්‍යතුමා රාත්‍රී Ward round එකට වාට්ටුවට ආවේ. ලෙඩ්ඩු ටික බලපු එතුමා අපිට class එකකුත් ගත්ත. ඔය අතරේ තමයි අර උඩින් දල තියන sms  එක එතුමාගේ දුරකථනයට ආවේ. මනුස්සයා joke sms සේවාවක රේජිස්ටර් වෙලා. sms එකේ කතාවට අපි ආයෙම හිනා උනා.

කොහොමින් කොහොම හරි වෙලාව රෑ 10ත් උනා.

දැන් තමයි අපිට වාට්ටුවෙන් යන්න අවසර තියන්නේ. Faculty එකෙන් දීල තියෙන බස් එකේ නැගල කැම්පස් එකට එනකොට වෙලාව රෑ 10.30යි. ගෑල්ලමයි ටික බෝඩින් වලට ඇරලවල හොස්ටල් එකට එද්දී වෙලාව 11යි. හෙට ආයෙම උදේ 8 වෙද්දී වාට්ටුවේ ඉන්න ඕනි කියල මතක් වෙනකොට පිස්සු වගේ. ඉක්මනටම රෙදි හෝදලා නාල තේ එකක් එහෙම බීල ඇඳට වැටෙනකොට යන්නම් රෑ 11.30 උනා විත‍රයි.
මට එහෙම්මම නින්ද ගියා.

නින්ද යාගෙන ආව විතරයි බෙල් එකක සද්දෙට ආයේම ඇහැරුනා. බැලින්නම් අරු අදත් බෙල් එක තියල. වෙලාව උදේ 4.30 යි. මේ මොන මගුලක්ද කියල හිතපු මං උගේ බෙල් එක ඕෆ් කරලම දාල ආයෙම ඇහැ පියාගත්තා.

ප.ලි :

ඔයාල බලයි අපි හැමදාම මේ වගේ ද කියල. ඒක මෙහෙමයි.

සමහර කාල වලට මාසෙම මේ වගේ(ප්‍රසව හා නාරි වේද විද්‍යාව කරන කාලෙට). සමහර කාල වලට සතියට දවස් තුනක් විතර මේ වගේ. තවත් සමහර කාල වලට (ළමා රෝග වාට්ටු වල ඉන්න කාලෙට)  හවස 4.30න් පස්සේ ෆ්‍රී...
තවත් සමහර දවස් වලට දවල් 12 වෙනකම් විතරයි වැඩ...

Sunday, May 17, 2015

ගින්දර...

රචකයාගේ මනසේ  කොහොම මේ චරිත මැවුන ද කියල සමහර පොත් කියවනකොට අපිට හිතෙනවා නේද?
සමහර සිද්ධි කියවනකොට ඒවා නම් කොහොමටවත්ම මේ ලෝකේ වෙන්න බෑ කියලත් හිතෙනවා නේද?
අද කියන්න හදන්නෙත් ඒ වගේ කතාවක්...

මං මේ කියන දවසේ මේ කියන වෙලාව රෑ හතට විතර ඇති.

මුළු ඇඟම වගේ ගිනි ගත්තු අවුරුදු 23ක ගැහැණු ළමයෙක් අපේ වාට්ටුවට ඇඩ්මිට් කරලා තිබුණ. 

නේවාසික වෛද්‍යවරුන්, හෙද කාර්ය මණ්ඩලය වගේම සුළු සේවකයිනුත් යුහුසුළුව රෝගියා ලඟට ගියේ පුළුවන් හැම ප්‍රතිකරයක්ම කරලා කොහොම හරි මේ තරුණිය තව දුරටත් ජිවත් කරවන්න. 

මිසීල ටික ලෙඩාගේ ඇඟේ silver sulfadiazine ක්‍රීම් අලේප කරන්න පටන් ගත්ත. (එකෙන් මෙයාගේ ඇඟට විෂබීජ ඇතුල් වෙන එක වළකිනවා වගේම ඇඟේ තියන වතුර ඉවත්වෙලා යන එකත් නවතිනව. ඒ ගැන වැඩිදුර කියවන්න ඕනි නම් මෙන්න ලින්කුව). කැතිටර් වගේම කැනියුලත් හනි හනිකට ලෙඩාට ඇතුල් කලේ අවශ්‍ය ප්‍රතිකාර ඉක්මනින්ම දෙන්න ඕනි හන්ද. අධික වේදනාවෙන් කෑගහන ලෙඩාගේ වේදනාව අඩු කරන්න ප්‍රබල වේදනා නාශකයකුත් ඔය අතරේ ලෙඩාට දුන්න... අසිහියෙන් වගේ කෑගහපු ලෙඩාගේ දැඟලිල්ල එතකොට නම් ටිකක් විතර අඩු වුනා.
 
මිහිපිට අපායක් වගේ වෙච්ච මේ තරුණ ලෙඩා දිහා  තවත් වෙලා බලන් ඉන්න බෑ වගේ දැනුන හන්දම මං එතනින් පිටවෙලා පිරිමි වාට්ටුව පැත්තට ඇවිදන් ආව.

මෙන්න බොලේ තවත් පිච්චිච්චි ලෙඩෙක්...

වැඩිම උනොත් එයාට අවුරුදු 25ක් ඇති. මේ තරුණයාගේ නම් අත් දෙක විතරයි පිච්චිලා තිබ්බේ. මේ පිච්චුනා ලෙඩ්ඩු දෙන්නම දකික්දී මෙයාල අතරේ මොකක් හරි සම්බන්ධයක් ඇති කියල මට නිකමට වගේ හිතුණ. 

පස්සේ තමයි කතාව ආරංචි උනේ. මේ දෙන්න husband & wife ලු. එදා හවස ගෙදර පොඩි වලියක් ගිහිල්ල. කොහොමින් කොහොම හරි වැඩේ කෙළවර වෙලා තිබුනේ මේ තරුණයා අර තරුණියගේ ඇඟට ලාම්පුතෙල් හළලා ගිනි තියපු එකෙන්. 

කොහොම හරි අර තරුණියට ගිනි තැබීමේ වරදට මේ තරුණයාව රෝහල් පොලිසිය මඟින් අත්අඩංගුවට ගත්ත. 

මේ දෙන්නට දාව ඉපදිච්ච වයස මාස 4ක් වෙන ළමයෙකුත් ඉන්නවලු. මේ සිද්දිය වුණාට පස්සේ ඒ ළමයව අසල්වැසි කිරිදෙන අම්ම කෙනෙක් ළඟ ලු නවත්තල ඇවිත් තියන්නේ.

දවසින් දවසම මේ දෙන්නම සුව අතට හැරුණ. දැන් මේ තරුණියට තම ස්වාමි පුරුෂයාගෙන් දික්කසාදය ගන්න ඕනි වෙලා තිබුන. එතකොට ළමයට මොකද වෙන්නේ???

අපිට පහුවෙනිදා ආරංචි උනා මේගොල්ලෝ ඒ ළමයව විකුණලා කියල...

අනේ මෙහෙමත් ජිවිත කියල මට හිතුන...